இன்று கருணைக்கொலை செய்யப்படும் 25 வயது இளம்பெண்ஸ்பெயின் நாட்டு ராமோஸ்

2022-ஆம் ஆண்டு, ஸ்பெயினின் பார்சிலோனாவைச் சேர்ந்த 25 வயதான நோலியா, பாதிக்கப்படக்கூடிய இளைஞர்களுக்கான அரசு நடத்தும் பராமரிப்பு மையத்தில் தங்கியிருந்தபோது, ஒரு கொடூரமான கூட்டு வன்கொடுமைக்கு ஆளானார்.

இந்தத் அதிர்ச்சியிலிருந்து மீள முடியாமல், அவர் ஐந்தாவது மாடி ஜன்னலிலிருந்து குதித்து தற்கொலைக்கு முயன்றார்.

அவர் உயிர் பிழைத்த போதிலும், அந்த விபத்து அவரை முதுகெலும்பு முறிவு மற்றும் பக்கவாதத்தால் (Paraplegic) பாதித்தது.

இதனால் அவர் தீராத நாள்பட்ட வலி மற்றும் வாழ்நாள் முழுவதுமான ஊனத்திற்கு உள்ளானார்.

மன அழுத்தத்தாலும், உடல் ரீதியான வலியாலும் அவதிப்பட்ட நோலியா, ஸ்பெயினின் கருணைக்கொலை சட்டத்தின் கீழ் தனக்கு ‘மருத்துவ உதவியுடன் கூடிய மரணம்’ (Euthanasia) வழங்கப்பட வேண்டும் என்று கோரினார்.

மருத்துவர்கள் அதற்கு ஒப்புதல் அளித்த போதிலும், இது ஒரு நீண்ட சட்டப் போராட்டத்திற்கு வழிவகுத்தது:

அவரது தந்தை இரண்டு ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக இதை எதிர்த்துப் போராடினார். நோலியாவின் மனநிலை இத்தகைய முடிவை எடுக்கும் நிலையில் இல்லை என்றும், அவருக்கு சிகிச்சை தேவை என்றும் அவர் வாதிட்டார்.

மனமுடைந்த நிலையிலும் அவரது தாய், “நான் இதற்கு உடன்படவில்லை, ஆனால் எப்போதும் என் மகளின் பக்கமே நிற்பேன்” என்று கூறி நோலியாவின் முடிவை ஏற்றுக்கொண்டார்.

பல நீதிமன்றப் போராட்டங்களுக்குப் பிறகு, பிப்ரவரி 2026-ல் ஸ்பெயினின் அரசியலமைப்பு நீதிமன்றம் இறுதி மேல்முறையீட்டை நிராகரித்தது.

இதன் விளைவாக, நோலியாவின் கோரிக்கை ஏற்கப்பட்டு, 2026 மார்ச் 26 அன்று அவருக்கு கருணைக்கொலை செய்யத் தீர்மானிக்கப்பட்டது.

இந்த வழக்கு ஒரு தனி மனிதரின் கதையைத் தாண்டிச் சமூகத்தின் முன் பல விவாதங்களை முன்வைக்கிறது:

அதிர்ச்சிகரமான சம்பவங்களால் ஏற்படும் கடுமையான மன மற்றும் உணர்ச்சி ரீதியான பாதிப்புகளுக்கு கருணைக்கொலை ஒரு தீர்வாகுமா?

இந்த முடிவை எடுப்பதற்கு முன்பாக, நோலியாவைப் பாதுகாக்க வேண்டிய அமைப்பு அவரைத் தவறிவிட்டதா?

இது ஒருவரின் சுய உரிமையா அல்லது உண்மையான ஆதரவை வழங்கத் தவறிய சமூகத்தின் தோல்வியா?

நோலியாவின் கதை சிலருக்குத் தனது சொந்த விருப்பப்படி கண்ணியமாக இறப்பதற்கான உரிமையைக் குறிக்கிறது.

மற்றவர்களுக்கு, இது பாதுகாக்கப்பட வேண்டிய ஒரு இளம்பெண் அமைப்புகளால் கைவிடப்பட்டதைக் காட்டுகிறது.